من هر شب در آسمان، ماه را در آغوش می کشم

! و بر دخترکان باکره زمین پوزخند می زنم

با خود می گفت ای کاش من پیش ازین مرده بودم
و از صفحه عالم نامم به کلی فراموش شده بود
از زیر درخت او را ندا کرد که غمگین مباش

سوره مریم

چه خوبه که دوباره تو سلف دانشگاه ناهار می خوریم

دلم برای یه دوست مهربون تنگ شده بود

همون پیرمرده تو سلف که عین پدربزرگمه

دخترک زیاد بازی می کرد

دخترک زیاد نقاشی می کرد

دخترک هر روز بادبادکشو تو پارک هوا می کرد

دخترک شعرای شاد می خوند

دخترک با همه حرف می زد

دخترک حرفای خوب می زد

دخترک دلش ولی شکسته بود

دخترک با خنده هاش دل مامانو شاد می کرد

دخترک به دوستاش گل می داد

دخترک روز تولد دوستاشو فراموش نمی کرد

دخترک هر روز یه دوست جدید پیدا می کرد

دخترک خنده رو لب بقیه وا می کرد

دخترک دلش ولی شکسته بود

دخترک به موهاش گل می زد

دخترک به ناخوناش لاک قرمز می زد

دخترک دامن گل گلی تنش می کرد

دخترک کفش صورتی پاش می کرد

دخترک دلش ولی شکسته بود

هر وقت دلم بهانه می گیرد

! برایش یک سیب قرمز پوست می کنم

یکریز به خودم می گویم

همه در خوابم بود

من به پایان دگر نیندیشم

که همین دوست داشتن زیباست

اما تو ... گلک بی خبر

این وقت سال چرا به بار علاقه نشسته ای ؟

پیش از تو هیچ گاه

این همه روشنی از قلبم عبور نکرده بود

! آه

... خوب من

نگفته بودم کی ام ؟

! من دختر حوام

دیشب، شب خوبی بود

صعود شبانه پلنگ چال

ارتفاع 3520 متر

ساعت یک نصف شب من رو قله بودم و

از باغ آسمون ستاره می چیدم

! بهتر از این نمی شد

چه قد برات قصه بگم

چه قد ببوسمت

نوازشت کنم

موهاتو نفس بکشم

تا خوابت ببره؟

چه قد

نگات کنم

نگات کنم

تا خوابم ببره؟

پ.ن : با عروسکم بودم

همان هماغوش شب های تنهاییم

یه بوس رو این لپ

یه گازم رو اون وری

برای اون نی نی ملوس که امروز تو مترو باهاش دوست شدم

این قد گریه نکن

من باهاتم

پ.ن: من خدای اون دختر کوچولوی غمگینم

یه حس و حال ساده بود

یه حس و حال عجیب

یه حس و حال قشنگ

می فهمی ؟

می فهمی ؟

پس چرا باور نکردی ؟

این فسقلی کیه میاد اینجا حرفاشو پست می کنه ؟

مگه دستم بهت نرسه

پ.ن : من اون کوچولوی بی ادب نیستم، من اون بزرگه م که عکسش اون بالاست

می ترسم

می ترسم

از لحظه بعد

و از این پنجره

که به روی احساسم گشوده شد