حرف های نگفتنی

2007-01-22T06:11:00.000-08:00

دیگه سیاهی این صفحه داره چشمامو اذیت می کنه

ما اسباب کشی کردیم به یه جای روشن تر

: وبلاگ جدیدم

http://www.dream---land.blogspot.com

2007-01-09T06:59:00.000-08:00

داریم در آسمان پاییزی بادبادک هوا می کنیم. او سر نخ را در دست دارد

و بادبادک چهره مرا به خود گرفته است، دختر کولی از زمین قاصدکی

برایم می فرستد و من نگاه می کنم که قاصدک در طول نخ بالا و بالاتر

می رود، و حالا دیگر تقریبا دستم بهش می رسد، دست دراز می کنم و

قاصدک را می گیرم و می بینم با خط بچه گانه اسمش را بر آن نوشته

.است. ایلونکا. اسمش ایلونکا بود

تنهایی پرهیاهو- بهومیل هرابال

2006-12-29T09:29:00.000-08:00

اولش بگم من نفهمیدم باید 5 تا راز رو فاش کنم یا 5 خصوصیت خودمو بگم

اولین چیزی که یادم اومد این که هفته قبل یواشکی دفتر دوستمو ،any way

خوندم، کلی هم از حرفایی که توش نوشته بود خوشم اومد، به تهش که رسیدم

نوشته بود: هر کی بی اجازه اینا رو بخونه نمی بخشمش

دوم این که تا حالا نشده برم سر امتحان و کل کتابو خونده باشم

دیگه این که یه حیوون هست که فکر کنم تو قاره آمریکا زندگی می کنه، خیلی

تنبله،همش رو زمین یا رو درخت ولو می شه .اسمشم تنبله، من خیلی ازش

خوشم می یاد. تازه پنگوئن و خرس قطبی هم چون خیلی چاق و تنبلن دوسشون دارم

بعدشم این که من پیرمردا رو خیلی دوس دارم. اگه تو خیابونم یه پیرمرد ببینم که

ازش خوشم بیاد بهش سلام می کنم

آخریش هم این که هنرپیشه محبوبم مخمل تو خونه مادر بزرگه ست

2006-12-24T05:01:00.000-08:00

: پاپانوئل بخونه

منیسه که روبروی تئاتر شهر فال می فروشه

دلش یه تخت خواب با بالش و پتوی صورتی می خواد

می ذاری تو کفشش؟

2006-12-21T02:04:00.000-08:00

خستگی هامو نگه داشتم

که تو شب بلند یلدا در کنم

2006-12-17T06:52:00.000-08:00

هه ه! یه چیزی فهمیدم

هر وقت رو تخت مرجان می خوابم، خوابای گشنگ می بینم

2006-12-14T02:35:00.000-08:00

امروز، این سه شنبه، من، بسیار جدی، دست راستم را طوری می گیرم

که گویی دسته گلی در دست دارم. جدی. با احتیاط. تو نگاه می کنی و

لبخند می زنی

بچه ها سلام! امروز ما پول نداشتیم. برایتان یک دسته گل بزرگ -

از باغ خیال آورده ایم. دفعه دیگر اما دست پر می آییم. امروز باید

قدری قانع باشید. قانع به همین گل ها

دسته گل را از دست راست به دست چپ می دهم. یک گل از لای

دسته بیرون می کشم و به بیمار اولین تخت تعارف می کنم

برای تو عزیز من! گلی به هر رنگی که بخواهی و با هر -

شکلی که بخواهی

دخترک نگاه می کند. هنوز قصه را نگرفته است. دستم را خالی

خالی می بیند. مات دست های خالی را می پاید

خواهش می کنم بگیر دخترم -

دخترک با تردید دست دراز می کند، فضا را بد می گیرد. اگر

گل بود بر زمین افتاده بود. بعد دستش را باز می کند و لبخند

..... می زند

عطر گل اتاق را پر کرده است

پسرک - که چه صورت خوبی هم دارد - حال جلوی دستشویی

در یک دست گل را دارد، در دست دیگر، گلدان را. مانده

است که شیر آب را چگونه باز کندو گلدان را آب. تو با شتاب

خودت را به او می رسانی

گل را بده به من -

پسرک گل را با ملاحت به دستت می دهد

هیچکس نمی خندد. بازی بیش از همیشه جدی ست. عطر

غریب گل ها، پرستار دوم را به جلوی اتاق می کشاند

سکوت عطر. سکوت گل. مه خیالی نیست، واقعیت

پرشکوه رویاست

پسرک آب مانده در گلدانش را خالی می کند، آب در

گلدانش می ریزد، ساقه گل را می گیرد، می گذارد

در گلدان، می بوید، باز می گردد

نرم می پرسم: گل تو اسمش چیست؟

گل سرخ -

رنگش؟ -

سرخ -

چه گل سرخی! غنچه است اما. خیلی می ماند -

تا هفته بعد، تا صد سال

تا رویا، زنده است. تا انسان رویا را دوست دارد -

یک عاشقانه آرام- نادر ابراهیمی

2006-12-13T23:33:00.000-08:00

صبح پنج شنبه ست، بابا بذارین بخوابم

پتو رو ول کن

پرده رو نکش کنار، نور می خوره تو چشام

یکی اومده بالای سرم، پاشو پاشو کوچولو می خونه

یکی صدای آهنگو بلند کرده

یکی.... نه ...نه .... قلقلک نه

...... وااااااای من می خوام بخوابببببببببببببببببم

2006-12-11T04:35:00.000-08:00

in my dreams .......

2006-12-10T05:09:00.000-08:00

اون پیشی تنها که زیر پنجره میو میو می کرد

حالا با چارتا بچه ملوس برگشته

2006-12-05T08:54:00.000-08:00

تو آلبوم عکسایی که خاطره شدن

دنبال خودم می گردم

2006-12-03T07:01:00.000-08:00

پستچی پیر کوچه باز پیدایش شد

یک نامه، یک خبر خوش، و صدای زنگ در همسایه خوشبخت

هوا سرد است

پنجره را می بندم

2006-12-02T08:09:00.000-08:00

تمام درختان باغ دماوند بار داده اند جز درخت گلابی - درخت طناز و خود نمای گلابی - و این حقیقت

رسوا کننده را باغبان پیرسمج، هر صبح، هنگام آب دادن درختان باغ، با اندوه و خشم، به گوش من

می رساند. چشمم را که باز می کنم پشت پنجره اتاقم منتظر ایستاده و نمی فهمد که سرنوشت

مغموم گیاهان ابله و خوشی یا نا خوشی سبزه و چمن و علوفه ربطی به من ندارد، به من فیلسوف

نویسنده و متوجه نیست که حواس من جایی دیگر است، جایی ماورائ اتفاق های کوچک زمینی

و حادثه های حقیر روزانه

****

چه قدر این صحنه برای من آشناست. من اینو یه جا دیدم

... درخت گلابی، مرد باغبان

... م م م م

! فیلم درخت گلابی

آره، همون که وقتی چهار سال پیش دیدمش خیلی خوشم اومد

نمی دونستم فیلمو از روی یکی از داستان های گلی ترقی ساختن البته اون موقع که فیلمو دیدم اصلا

این نویسنده رو نمی شناختم. اگه بخوام چند تا فیلم ایرانی رو که دوس دارم نام ببرم یکیش همین

درخت گلابیه. یه نویسنده ست که از سر و صدا و همهمه شهر فرار کرده و به سکوت و آرامش

باغ دماوند پناه می بره تا کتابشو بنویسه. باغی که از اون کلی خاطره داره. از دوران بچه گی و

نوجوونیش و حالا با دیدن درخت گلابی ، مرد باغبان و کدخدا اون خاطره ها براش زنده می شن

****

نگاه ممتد و پر حرف کدخدای ریش سفید، مثل نفسی بلند، گرد و غبار روحم را می زداید و صداهای

باغ دماوند، پرنده های شب، همهمه های گنگ روستایی، خش خش خواب آور علف های بلند و ذکر

یکنواخت مرغ حق روی درخت بید، همراه با ریزش دلپذیر آب قنات توی آبگیر بزرگ باغ و خنده

های شیرین آن تک چهره آن صورت دوست داشتنی، در گوش و سرم می چرخد

****

دوازده سال دارم و دوازده هزار بار به توان صد بیش از حد تحمل و وسعت قلب و روح کوچکم

عاشقم. گیجم. خوابم. خنگم. دست و پا چلفتی و مغشوش و مبهوتم. خودم نیستم- چه بهتر- خود

همیشگی ام الکی می خندم- از آن خنده های شل و بی مایه و خنکی که دل آدم بزرگ ها را آشوب

می کند، و بی دلیل بهانه گیر و بی حوصله و غمگینم. زشت و دراز و لق لقی شده ام. صورتم جوش

زده و مو هایم، بدتر از علف هرز، از اطراف سرم بیرون زده است. صدایم هم عوض شده، زنگ دار

و چندش انگیز. با این همه با وجود لاغری و بی خوابی و بی اشتهایی، با وجود ترس و لرزهای مجهول

و غصه های ناشناخته، با وجود پاهایم که به طور ترس ناکی یک مرتبه رشد کرده اند و بدنم که بوی

تند عرق تن می دهد- بوی بلوغ- و با وجود بی نهایت اغتشاش حسی و فکری و بی نهایت دلهره های

مبهم و بی نهایت کوفت و زهر مار دیگر، خوشبخت خوشبختم

****

پناهگاه من - فرار از دست پند و نصیحت بزرگ تر ها و فرار از دست " میم " - سر بلندترین درخت

باغ است. دست هیچ کس بهم نمی رسد. از آن بالا به افراد محترم و مسن خانواده ام نگاه می کنم و

دلم آشوب می شود. من و " میم " از قماشی دیگر هستیم. پول؟ عق . هرگز. ماهنرمندیم. "میم" روزی

یک کتاب می خواند. سیگار می کشدو من نوشته هایم را برای پرنده ها، موجودات آسمانی و

آدم های خیالی می خوانم و با خودم حرف می زنم. اسم کامل "میم" را کف دست هایم نوشته ام

دست هایم را به صورت و لب ها و بدنم می مالم و قلبم از ترس و لذت، از حس یک جور کیف

درد آور-مثل وررفتن به زخمی خشک شده یا فشردن دندانی مجروح و لق- مالش می رود

بعد، از ترس رسوایی، اسمش را با زبانم پاک می کنم و مزه ترش و تلخی که از گلویم پایین

می رود، سرم را به چرخش می اندازد

****

صدای خش خش علف های بلند می آید. "میم" میان ستاره ها شناور است. مرغی در دور دست

می خواند. خواب و بیدارم. فشار کهنه ای که روز و شب روی قلبم بود، مثل مه صبح گاهی،آرام

آرام، از روی سینه ام بر می خیزد و ناپدید می شود. حسی ساده و سالم در جانم می نشیند و

آرامش و خاموشی درخت گلابی به من نیز سرایت می کند. یک شب، یک ساعت فراغت، یک

فرصت موقتی برای بودن و نگریستن، خالی از تب و تاب و ترس و دلهره، خالی از حساب و

کتاب و میزان و مقیاس و اندازه، برایم کافیست

مجموعه داستان جایی دیگر- داستان درخت گلابی

2006-11-28T05:01:00.000-08:00

WoW! ThE 117th PoSt Of My BlOg

2006-11-26T00:48:00.000-08:00

: برای درخت پاییز زده حیاط پشتی

، وقتی این روزا گذشتن

، وقتی فصل سرما تموم شد

، وقتی خورشید اومد نزدیک زمین

، وقتی فصل بهار شد

قول می دی دوباره سبز بشی؟

2006-11-25T08:16:00.000-08:00

چه کسی در این دنیا هست که ادعا می کند مرا می شناسد؟

شما ای دوستان من و همه آن ها که ادعا می کنید من و شما همدیگر را خوب می شناسیم

شما چه می دانید که من به چه می اندیشم و در ذهن و قلب من چه می گذرد؟

چه کسی می داند که من در این دنیا به دنبال چه می گردم؟

چه کسی تا به حال به سراغ دفتر صورتی جلد من رفته تا دزدانه رویاهای رنگی ام را بخواند؟

کدام یک از دوستانم فهمیدند که من آن شب برای آن پسرک فقیر که به کامیون اسباب بازی ها نرسید

و آن سال عید هیچ هدیه ای دریافت نکرد چه قدر گریه کردم؟

چه کسی باور می کند که من در این دنیا قلبی بزرگتر از قلب کودک خواهرم نیافته ام ؟

چه کسی می داند که من هر روز صبح احوال خدا را از باد صبح گاهی می پرسم ؟

چه کسی دانست که منظره آن باغ را که روی بوم نقاشی ام کشیدم، یک شب در خواب دیده بودم؟

آن جوان مهربان که هر گاه مرا می بیند لبخندی آشنا به من هدیه می کند

چه می داند که در دل من چه می گذرد؟

چه کسی می داند که من مدتی ست که آرزوهایم را گم کرده ام؟

چه کسی دانست که من کیستم؟

! هیچ کس

2006-11-20T01:50:00.000-08:00

چه قدر کلاغ های کوچه مثل من سردشان است

صدای پای زمستان را می شنوم

! چه زود و سرزده می آید

..... دیگر این کلاه پشمی و این پالتوی پوست هم گرمم نمی کنند

پ.ن : من می رم زیر پتو چشامو می بندم

بهار اومد صدام کنین

2006-11-18T01:32:00.000-08:00

این سه تا دوستامن

کدو تنبل - زه زه - تیستو

2006-11-16T00:19:00.000-08:00

یک روز اما

پر باز می کنم

پرواز می کنم

2006-11-12T00:20:00.000-08:00

وقتی خورشید رفت پشت کوه

بذارم برم؟

2006-11-08T01:31:00.000-08:00

رو دوس دارم sweet november اون دختره تو

پسر همسایه رو که بد نگا می کنه دوس ندارم

گلی که مرجان تو گلدون کاشته رو دوس دارم

اون استاده که اصلا نمی خنده رو دوس ندارم

ژاله خانوم تو آرایشگاه گلبافتو دوس دارم

خانوم ... رئیس خوابگاهو دوس ندارم

کتابخونه کوچیکمو دوس دارم

جزوه ریاضی مهندسیمو دوس ندارم

امروزو دوس دارم

پنج شنبه هفته بعد که میان ترم دارمو دوس ندارم

باغ پرتقالمونو دوس دارم

پارک لاله رو دوس ندارم

اون دور دورا رو دوس دارم

این جا موندنو خیلی دوس ندارم

2006-11-07T04:52:00.000-08:00

نقاشی رنگ روغن من

2006-11-07T04:15:00.000-08:00

یک درخت کشیدم

انبوه و پر برگ

به رنگ سبز نقره ای

حالا هر روز زیر سایه اش آرام می گیرم

2006-11-05T02:59:00.000-08:00

عصیان زنانه

بیا عزیزم بیا

یه تیکه هیزم دیگه تو آتیش بنداز

برام کمی گوشت و لوبیا بار کن

بعد سراغ ماشینمون برو

و لاستیک چرخ اونو عوض کن

حالا جورابامو بشور

و لباسامو رفو کن

بعد بیا عزیزم

بیا کنارم بشین

و پیپم رو پر از توتون کن

راستی اول پیژامه م رو بیار

... و یه قوری چای دیگه دم کن

و بعد بگو

"چرا می خواهی ترکم کنی؟"

آیا با بچه خواهرت مهربون نبودم؟

و هر شب اونو ماشین سواری نبردم؟

چرا می خواهی همه چیزو تموم کنی؟

مگه اجازه ندادم

ماشینمو روزای تعطیل بشوری؟

و مگه به تو اخطار نکردم

که داری چاق می شی؟

دیگه بیشتر ازین چی می خوای؟

چرا نمی فهمی که برای یه مرد

این همه یعنی ... عشق

حالا بیا کنارم بنشین

البته قبل از اون لطفا لباسامو رفو کن

پیژامه م رو بیار

غذامو بپز

و برام یه قوری چای دیگه دم کن

و بعد بگو

چرا می خوای ترکم کنی

معنی این عصیان زنانه چیه؟
! لعنت بر هر چه فمنیست
دی :

شعر از: شل عزیز

2006-11-04T02:21:00.000-08:00

آخر هفته رفته بودم بند یخچال، کارآموزی سنگ

هورررررررا ! حالا من می تونم از دیوار راست برم بالا

! خییییییلی هویج انگیزه

2006-11-04T00:05:00.000-08:00

این روزها زندگی، بیشتر شبیه خود زندگی ست

دلخوشی های ساده اش را دوست دارم

2006-10-31T23:24:00.000-08:00

من هر شب در آسمان، ماه را در آغوش می کشم

! و بر دخترکان باکره زمین پوزخند می زنم

2006-10-30T01:29:00.000-08:00

با خود می گفت ای کاش من پیش ازین مرده بودم
و از صفحه عالم نامم به کلی فراموش شده بود
از زیر درخت او را ندا کرد که غمگین مباش

سوره مریم

2006-10-30T01:19:00.000-08:00

چه خوبه که دوباره تو سلف دانشگاه ناهار می خوریم

دلم برای یه دوست مهربون تنگ شده بود

همون پیرمرده تو سلف که عین پدربزرگمه

2006-10-21T03:36:00.000-07:00

دخترک زیاد بازی می کرد

دخترک زیاد نقاشی می کرد

دخترک هر روز بادبادکشو تو پارک هوا می کرد

دخترک شعرای شاد می خوند

دخترک با همه حرف می زد

دخترک حرفای خوب می زد

دخترک دلش ولی شکسته بود

دخترک با خنده هاش دل مامانو شاد می کرد

دخترک به دوستاش گل می داد

دخترک روز تولد دوستاشو فراموش نمی کرد

دخترک هر روز یه دوست جدید پیدا می کرد

دخترک خنده رو لب بقیه وا می کرد

دخترک دلش ولی شکسته بود

دخترک به موهاش گل می زد

دخترک به ناخوناش لاک قرمز می زد

دخترک دامن گل گلی تنش می کرد

دخترک کفش صورتی پاش می کرد

دخترک دلش ولی شکسته بود

2006-10-16T02:57:00.000-07:00

هر وقت دلم بهانه می گیرد

! برایش یک سیب قرمز پوست می کنم

2006-10-15T08:30:00.000-07:00

یکریز به خودم می گویم

همه در خوابم بود

2006-10-14T09:57:00.002-07:00

من به پایان دگر نیندیشم

که همین دوست داشتن زیباست

2006-10-13T09:14:00.000-07:00

اما تو ... گلک بی خبر

این وقت سال چرا به بار علاقه نشسته ای ؟

2006-10-11T01:44:00.000-07:00

پیش از تو هیچ گاه

این همه روشنی از قلبم عبور نکرده بود

! آه

... خوب من

2006-10-10T01:20:00.000-07:00

نگفته بودم کی ام ؟

! من دختر حوام

2006-10-06T05:20:00.000-07:00

دیشب، شب خوبی بود

صعود شبانه پلنگ چال

ارتفاع 3520 متر

ساعت یک نصف شب من رو قله بودم و

از باغ آسمون ستاره می چیدم

! بهتر از این نمی شد

2006-10-05T06:54:00.000-07:00

چه قد برات قصه بگم

چه قد ببوسمت

نوازشت کنم

موهاتو نفس بکشم

تا خوابت ببره؟

چه قد

نگات کنم

تا خوابم ببره؟

پ.ن : با عروسکم بودم

همان هماغوش شب های تنهاییم

2006-10-04T02:43:00.002-07:00

یه بوس رو این لپ

یه گازم رو اون وری

برای اون نی نی ملوس که امروز تو مترو باهاش دوست شدم

2006-10-03T01:25:00.000-07:00

این قد گریه نکن

من باهاتم

پ.ن: من خدای اون دختر کوچولوی غمگینم

2006-10-02T23:41:00.000-07:00

یه حس و حال ساده بود

یه حس و حال عجیب

یه حس و حال قشنگ

می فهمی ؟

پس چرا باور نکردی ؟

2006-10-02T23:33:00.000-07:00

این فسقلی کیه میاد اینجا حرفاشو پست می کنه ؟

مگه دستم بهت نرسه

پ.ن : من اون کوچولوی بی ادب نیستم، من اون بزرگه م که عکسش اون بالاست

2006-10-01T00:33:00.000-07:00

می ترسم

از لحظه بعد

و از این پنجره

که به روی احساسم گشوده شد

2006-09-28T00:23:00.000-07:00

این منم که گم شدم یا تویی که پیدا نمی شی؟

پ.ن : من همون دختر کوچولوی غمگین خیلی تنهام

2006-09-27T00:16:00.000-07:00

دیدی رفتی یه جای خیلی دور قایم شدی

پ.ن : حالا دیگه من یه دختر کوچولوی غمگین خیلی تنهام

2006-09-26T23:35:00.000-07:00

من یه دختر کوچولوی شیطون تنهام

هی پسر کوچولوی غمگین تنها

تو میای با هم بازی کنیم؟

قایم موشک؟

پس من چش می ذارم تو برو قایم شو

صب کن

نری یه جای خیلی دور قایم شی

هرچی می گردم پیدات نکنم

اون وقت من دوباره تنها می شم

قبوله؟

ده بیس سی چل پنجا شصت

هفتاد هشتاد نود صد

.... اومدم

2006-09-25T00:49:00.001-07:00

ما بلد نیستیم از خدا استفاده کنیم

مثلا گلدونشو آب بدیم

موهاشو نوازش کنیم

لباشو ببوسیم

دستشو بگیریم تو خیابون

نازش کنیم شبا

تا آروم بگیره

برای دوزار خرجش می کنیم

قهر می کنه می ره

2006-09-24T07:05:00.000-07:00

بشنو از یوسف : بده من بچه را

آویزان از دست های حشمت برو خوابانده شو روی ملافه یی سفید در آغوش دست های یوسف

بشنو از یوسف : گریه را که خوب بلدی. خنده چی؟ می توانی مثل ما نفس نکشی بخندی؟ هان؟

نگران نباش ببه. عمو یوسف و دده ثمینت یادت می دهند چه طوری نفس نکشی، چه طوری بخندی

چه طوری به هر کسی رسیدی فقط بگویی سلام

نفس نفس نفس بکش گریه کن هیچی نگو

نفس نکش بخند بگو سلام

2006-09-23T12:17:00.000-07:00

: خوراک من
کوه
کتاب
کوه
کتاب
کوه
کتاب
اش...................................................................ک

2006-09-23T12:09:00.000-07:00

می رم مدرسه

جیبام پر از

فندق و پسته

2006-09-23T04:40:00.000-07:00

! چه قد حالم از اسم وبلاگم به هم می خوره

2006-09-23T00:42:00.000-07:00

بدین وسیله من رسما از بزرگسالی استعفا می دهم

و مسئولیت های یک کودک 8 ساله را قبول می کنم

می خواهم به یک ساندویچ فروشی بروم و فکر کنم که آن جا یک رستوران 5 ستاره است

می خواهم فکر کنم شکلات از پول بهتر است، چون می توانم آن را بخورم

می خواهم زیر یک درخت بلوط بزرگ بنشینم و با دوستانم بستنی بخورم

می خواهم درون یک چاله آب بازی کنم و بادبادک خود را در هوا پرواز دهم

می خواهم به گذشته برگردم، وقتی همه چیز ساده بود

وقتی داشتم رنگ ها را، جدول ضرب را و شعر های کودکانه را یاد می گرفتم

وقتی نمی دانستم که چه چیزهایی نمی دانم و هیچ اهمیتی هم نمی دادم

می خواهم فکر کنم که دنیا چقدر زیباست و همه راستگو و خوب هستند

می خواهم ایمان داشته باشم که هر چیزی ممکن است

و می خواهم از پیچیدگی های دنیا بی خبر باشم

می خواهم به نیروی لبخند ایمان داشته باشم

به یک کلام محبت آمیز

به عدالت

به صلح

به فرشتگان

به باران

...به

من رسما از بزرگسالی استعفا می دهم

... من خسته م

2006-09-22T03:48:00.000-07:00

جنگل فیل بند، جنوب بابل - 23 و 24 شهریور 1385

2006-09-22T03:01:00.000-07:00

2006-09-22T02:38:00.000-07:00

2006-09-22T02:16:00.000-07:00

2006-09-22T01:08:00.000-07:00

هر کجا برگی هست، شور من می شکفد

2006-09-17T05:20:00.000-07:00

انسان نه قادر به تکرار لحظات است و نه قادر به بیان آن ها . هرگز نباید سعی در تکرار لحظات داشت، باید آن ها را همان گونه که یک بار اتفاق افتاده اند تنها به خاطر آورد

عقاید یک دلقک

2006-09-13T09:16:00.000-07:00

هر کجا هستم، باشم، آسمان مال من است

2006-08-22T02:31:00.000-07:00

از مرز خوابم می گذشتم

سایه تاریک یک نیلوفر روی همه این ویرانه فرو افتاده بود

کدامین باد بی پروا

دانه این نیلوفر را به سرزمین خواب من آورد؟

در پس درهای شیشه ای رویاها

در مرداب بی ته آیینه ها

هر جا که من گوشه ای از خودم را مرده بودم

یک نیلوفر روییده بود

گویی او لحظه لحظه در تهی من می ریخت

و من در صدای شکفتن او

لحظه لحظه خودم را می مردم

بام ایوان فرو می ریزد

و ساقه نیلوفر بر گرد همه ستون ها می پیچد

کدامین باد بی پروا

دانه این نیلوفر را به سرزمین خواب من آورد؟

نیلوفر رویید

ساقه اش از ته خواب شفافم سر کشید

من به رویا بودم

سیلاب بیداری رسید

چشمانم را در ویرانه خوابم گشودم

نیلوفر به همه زندگی ام پیچیده بود

همه من بود

کدامین باد بی پروا دانه این نیلوفر را به سرزمین خواب من آورد؟

2006-08-20T14:37:00.000-07:00

درآن جا بنده اي از بندگان خاص ما را يافتند كه او را رحمت و لطف خاصي عطا كرديم و هم از نزد خود وي را علم لدني و اسرار غيب الهي بياموختيم* موسي به آن شخص دانا گفت آيا اگر من تبعيت و خدمت تو كنم از علم خود مرا خواهي آموخت؟* آن عالم پاسخ داد كه تو ظرفيت نداري و هرگز نمي تواني كه تحمل اسرار كرده و با من صبر پيشه كني* و چگونه صبر تواني كرد بر چيزي كه اصلا از علم آن آگهي نيافته اي* موسي باز گفت به خواست خدا مرا با صبر و تحمل خواهي يافت و هرگز در هيچ امر با تو مخالفت نخواهم كرد* آن عالم باز گفت پس اگر تابع من شدي ديگر از هر چه من كنم هيچ سوال مكن تا وقتي كه از آن راز من خود تو را آگاه سازم* موسي قبول شرط كرد و سپس هر دو با هم برفتند تا وقتي كه در كشتي سوار شدند آن عالم كشتي را بشكست موسي گفت اي مرد چرا كشتي شكستی تا اهل آن را به دريا غرق كني؟ بسيار كار منكر و زشتي به جاي آوردي* آن عالم به موسي گفت آيا من با تو نگفتم كه هرگز ظرفيت و توانايي آن نداري كه با من صبر كني؟* موسي گفت بر من نگير كه شرط خود را فراموش كردم و مرا تكليف سخت طاقت فرسا نفرما* و باز هم روان شدند تا از دريا گذشته در ساحل به پسري بر خوردند او پسر را بي گفتگو به قتل رسانيد باز موسي گفت آيا نفس محترمي را كه كسي را نكشته بود بي گناه كشتي؟ همانا كار بسيار منكر ناپسندي كردي* باز گفت آيا با تو نگفتم كه تو هرگز ظرفيت آن كه با من صبر كني نخواهي داشت؟* موسي گفت اگر بار ديگر از تو مواخذه و اعتراضي كنم از آن بعد با من ترك صحبت و رفاقت كن كه از تقصير من عذر موجه بر متاركه دوستي به دست خواهي داشت* باز هم روان شدند تا وارد قريه اي شدند و از اهل آن شهر طعام خواستند مردم از طعام دادن و مهماني آنان ابا كردند آن ها هم از آن شهر به عزم خروج رفتند تا نزديكي دروازه آن شهر به ديواري كه نزديك به انهدام بود رسيدند عالم به استحكام و تعمير آن پرداخت موسي گفت روا بود تو كه اين زحمت را به خود دادي جايي اين تعمير را مي كردي كه بر آن اجرتي مي گرفتي* خضر گفت اين عذر مفارقت بين من و تو است و من همين ساعت تو را بر اسرار كارهايم كه برفهم آن صبرو ظرفيت نداشتي آگاه مي سازم* اما آن كشتي را كه بشكستم صاحبش خانواده فقيري بود كه از آن كشتي كسب و ارتزاق مي كردند خواستم چون كشتي هاي بي عيب را پادشاه به غصب مي گرفت اين كشتي را ناقص كنم* و اما آن غلام را كه به قتل رساندم چون كافر بود و پدر و مادر او مومن بودند از آن باك داشتم كه آن پسر آن ها را فريفته خود سازد و به خوي كفر و طغيان خود در آورد* خواستم تا به جاي او خدا فرزندي بهتر و صالح تر و مهذب تر به آن پدر و مادر بخشد* اما آن ديوار در اين شهر بدين جهت بود كه زير آن گنجي از دو طفل يتيمي كه پدري صالح داشتند نهفته بود خدا خواست تا آن اطفال به حد رشد رسند و گنج تا آن زمان بر آنان زير ديوار بماند تا به لطف خدا خودشان گنج را استخراج كنند ومن اين كارها را نه خود سرانه كردم، اين است باطن كارهايي كه تو طاقت و ظرفيت بر انجام آن نداشتي

سوره كهف - آيات 65 تا 82

2006-08-17T02:51:00.000-07:00

اگه یه روز نتونستی یکی رو ببخشی، فکر نکن از بزرگی گناهشه، بدون که از کوچیکی دل خودته

2006-08-14T08:02:00.000-07:00

قله آزاد کوه

ارتفاع 4395 متر

2006-08-14T07:18:00.000-07:00

!تا حالا وسط تابستون رفتی یه جایی که از شدت سرما بلرزی؟

2006-08-02T02:37:00.000-07:00

... و من دانستم در پی باد دویدن، قرار دل بی قرار من است

2006-08-01T02:30:00.000-07:00

... آی آدم ها

2006-08-01T00:10:00.000-07:00

اه! من دیگه تو بد شانسی آخرشم

حتما باید یه روز قبل از برنامه دماوند سرما می خوردم؟

حالا دارم برات خدا جون

2006-07-29T09:30:00.000-07:00

جمعه 6 مرداد 1385

صعود به قله توچال

ارتفاع 3933 متر

2006-07-25T05:41:00.000-07:00

بازم خونه

بازم صدای جیرجیرک، زیباترین آهنگ دنیا

یه چیزی ... انگار دوباره ثانیه ها دارن تند می شن

2006-07-23T09:13:00.000-07:00

تا جایی که زمین با همه وسعت و فراخی اش بر آنان تنگ شد

و از شدت غصه و اندوه دل هایشان هم در تنگی و مضیقه قرار گرفت

و دانستند که هیچ پناهگاهی از خدا جز به سوی او نیست

سوره توبه

2006-07-22T00:57:00.000-07:00

*** تولدم مبارک ***

2006-07-12T02:45:00.000-07:00

دارم پیداش می کنم ... به همین سادگی

2006-07-09T14:36:00.000-07:00

دليل سر به هوا بودن زمين، ماه است

2006-07-08T00:51:00.001-07:00

آدم تا خودش آروم نشه، نمی تونه یکی دیگه رو در کنارش به آرامش برسونه

2006-06-30T14:49:00.000-07:00

در افسانه ها از پرنده ای شگفت انگیز یاد شده است

پرنده ای که تنها یک بار در طول زندگیش آواز می خواند

از بدو تولد او به دنبال خارزار است و تا آن را نیابد آرام نمی گیرد

آن گاه که یافت، تیزترین و بلندترین خار را انتخاب می کند

و خود را به میان آن خار می افکند

و زیباترین آواز را سر می دهد تا جایی که جان می سپارد

و بلبلان و چکاوکان با مرگ او آواز سر می دهند

او تمام زندگی خود را به یک آواز می بازد

آوازی که همه آن را می شنوند

و خداوند و فرشتگان نیز در آسمان ها گوش فرا می دهند

و لبخند بر لبانشان جاری می گردد

***

پرنده خارزار

نمی داند که مرگ سراغش می آید

اما ما می دانیم

که بهای چیز های بزرگ سنگین است

بهایش رنج است

ما می دانیم که چه رنجی در انتظارمان است

آن گاه که سینه مان را به خار عشق می سپاریم

ما این ها را می دانیم و درک می کنیم

اما باز ادامه می دهیم

باز ادامه می دهیم

2006-06-28T06:05:00.000-07:00

چرا تا شکفتم

چرا تا ترا داغ بودم، نگفتم

چرا بی هوا سرد شد باد

چرا از دهن حرف های من افتاد

2006-06-23T03:49:00.000-07:00

چه خوشست دست از جان شستن و دنیا را سه طلاقه کردن

از همه قید و بند اسارت حیات آزاد شدن

بدون بیم و امید علیه ستمگران جنگیدن

پرچم حق را در صحنه خطر و مرگ بر افراشتن

به همه طاغوت ها نه گفتن

با سرور و غرور به استقبال شهادت رفتن

***

خوش دارم از همه چیز و همه کس ببرم و جز خدا انیسی و همراهی نداشته باشم

خوش دارم که زمین زیر اندازم و آسمان بلند رواندازم باشد و از همه زندگی و تعلقات آن آزاد گردم

خوش دارم که مجهول و گمنام به سوی زجر دیدگان دنیا بروم، در رنج و شکنجه آن ها شرکت کنم، همچون سربازی خاکی در میان انقلابیون آفریقا بجنگم تا به درجه شهادت نایل آیم

خوش دارم که مرا بسوزانند و خاکسترم را بباد بسپارند، تا حتی قبری را از این زمین اشغال نکنم

خوش دارم هیچکس مرا نشناسد، هیچکس از غم ها و درد هایم آگاهی نداشته باشد، هیچکس از راز و نیاز های شبانه ام نفهمد، هیچکس اشک های سوزانم را در نیمه های شب نبیند، هیچکس به من محبت نکند، هیچکس به من توجه ننماید، جز خدا کسی را نداشته باشم،جز خدا با کسی راز و نیاز نکنم، جز خدا انیسی نداشته باشم، جز خدا به کسی پناه نبرم

خوش دارم که در نیمه های شب، در سکوت مرموز آسمان و زمین ، به مناجات برخیزم، با ستارگان نجوا کنم و قلب خود را به اسرار ناگفتنی آسمان بگشایم، آرام آرام به عمق کهکشان ها صعود نمایم، محو عالم بینهایت شوم، از مرز های عالم وجود در گذرم، و در وادی فنا غوطه ور شوم و جز خدا چیزی را احساس نکنم

***

خدایا تو به من پوچی لذات زود گذر را نمودی، ناپایداری روزگار را نشان دادی، لذت مبارزه را چشاندی، ارزش شهادت را آموختی

خدایا تو را شکر میکنم که غم را آفریدی و بندگان مخلص خود را به آتش آن گداختی و مرا از این نعمت بزرگ توانگر کردی

خدایا ترا شکر میکنم که مرا بی نیاز کردی تا از هیچکس و از هیچ چیز انتظاری نداشته باشم

***

دل غم زده و دردمندم آرزوی آزادی می کند، و روح پژمرده ام خواهش پرواز دارد تا از این غربتکده سیاه ردای خود را به وادی عدم بکشاند و از بار هستی برهد و در عالم نیستی فقط با خدای خود به وحدت برسد

ای خدای بزرگ، ترا شکر میکنم که راه شهادت را بر من گشودی، دریچه ای پرافتخار از این دنیای خاکی به سوی آسمان ها باز کردی و لذت بخش ترین امید حیاتم را در اختیارم گذاشتی و به امید استخلاص تحمل همه دردها و غم ها و شکنجه ها را میسر کردی

گوشه ای از راز و نیاز های شهید دکتر مصطفی چمران

2006-06-18T06:01:00.000-07:00

تنها چیزی که نیاز داریم تا فیلسوف خوبی باشیم قوه شگفتی ست.کودکان این قوه را دارند.برای کودکان همه چیز تازگی دارد. آنها با دیدن هر چیزی انگشت حیرت به دهان فرو می برند.اما هر چه بزرگتر می شوند و به این دنیا خو می کنند قوه شگفتی خود را از دست می دهند

عادت، این همان چیزی ست که بسیاری از ما به آن دچاریم.ما دیگر با دیدن شگفتیهای دور و برمان حیرت زده نمی شویم. جهان را بدیهی می شماریم.با دیدن خود در

آینه انگشت به دهان نمی بریم. فراموش کرده ایم که ما موجوداتی فوق العاده ایم. مخلوقاتی اسرار آمیزیم

دیگر آن سوال های دوران کودکی را از خود نمی پرسیم

من کیم؟

از کجا آمده ام؟

چگونه به این جا آمده ام؟

چرا به این جا آمده ام؟

من به کجا می روم؟

فیلسوف هیچ گاه به طور کامل به این جهان خو نمی کند. جهان در نظر او همواره کمی نامعقول، گیج کننده و حتی اسرار امیز است

فیلسوفان و کودکان وجه مشترک مهمی دارند. فیلسوف ، همچون کودک، سراسر عمر حساس باقی می ماند

با الهام از کتاب دنیای سوفی- یوستین گردر

********

مرغ باغ ملکوتم نیم از عالم خاک

چند روزی قفسی ساخته اند از بدنم

2006-06-17T10:46:00.000-07:00

روزی از روز ها، شبی از شب ها

خواهم افتاد و خواهم مرد

اما می خواهم تا هر چه بیش تر بروم

تا هر چه دورتر بیفتم

تا هر چه دیرتر بیفتم

هر چه دورتر و دیرتر بمیرم

نمی خواهم حتی یک گام یا یک لحظه

پیش از آن که می توانستم بروم و بمانم افتاده باشم

و جان داده باشم

2006-06-14T09:05:00.000-07:00

تا حالا سراغی از خودت گرفتی توی خلوت؟

خلوتی که تو رو روبروت بشونه توی آینت؟

تا حالا قلبتو تو سکوت شنیدی؟

خود بی نقابتو یه لحظه دیدی؟

2006-06-09T02:22:00.000-07:00

هفت آسمان و زمین و هر آن چه در آن هاست

همه به ستایش و تنزیه خدا مشغولند
و موجودی نیست در عالم جز آن که ذکرش تسبیح و ستایش اوست

و لیکن شما تسبیح آن ها را فهم نمی کنید

سوره اسرا-آیه 44

بیان دیگری از این آیه

نه فقط انسان، بلکه همه هستی در مرتبه خود دارای شعور می باشد و هر صاحب شعوری کشش به سوی زیبائی دارد پس همه ذرات عالم عشاق بی قرارجمال الهی بوده و مانند نهالی که در حال رشد و نمو است راه کمال و عروج را در پیش گرفته اند حرکت و شتاب ذرات عالم همان تسبیح الهی است که دائما به آن مشغولند

گر ترا از غیب چشمی باز شد/با تو ذرات جهان همراز شد
نطق خاک و نطق آب و نطق گل/هست محسوس حواس اهل دل
هر جمادی با تو میگوید سخن/کو ترا آن گوش و چشم ای بوالحسن
ذره ذره عاشقان آن جمال/می شتابد در علو همچو نهال
جمله ی ذرات عالم در نهان/با تو میگویند روزان و شبان
ما سمیعیم و بصیریم و خوشیم/با شما نامحرمان ما خامشیم
از جمادی عالم جانها روید/غلغل اجزای عالم بشنوید

محمد(ص) فرمود: من نغماتی را می شنوم که شما نمی شنوید چیزهائی می بینم که شما نمی بینید در آسمانها غلغله ای بر پاست

با استناد به آیه فوق و نیز قسمتی از آیه 23 سوره اسرا آن جا که می گوید

"مشیت الهی بر آن تعلق گرفته که جز او را نپرستید"

بنده معتقدم که همه عالم و کلیه انسان های روی زمین عاشق خدایند و جز او را نمی پرستند
محی الدین ابن عربی می گوید : همه عاشق خدا هستند و لیکن معشوق واقعی در پشت پرده معشوقه هائی مثل لیلی یا ثروت یا قدرت پنهان می گردد

بقول مولانا :هیچکس بر غیر حق عاشق نشد/واقف این سر بجز خالق نشد

باروخ اسپینوزا فیلسوف هلندی می گوید : هر خواهشی در بر دارنده عشق به خداست حتی هواهای نفسانی، جز اینکه از راه راست منحرف شده و بت را بجای خدا گرفته اند

2006-06-06T07:13:00.000-07:00

هرکسی گمشده ای دارد
و خدا گمشده ای داشت
هر کس دو تاست
و خدا یکی بود
و یکی چگونه می توانست باشد؟
هر کس به اندازه ای که احساسش می کنند، هست
و خدا کسی که احساسش کند نداشت
عظمت ها همواره در جستجوی چشمی است که آن را ببیند
خوبی ها همواره نگران که آن را بفهمند
و زیبایی همواره تشنه دلی است که به او عشق ورزد
و قدرت نیازمند کسی است که در برابرش رام گردد
و غرور در جستجوی غروری است که آن را بشکند
و خدا عظیم بود وخوب و زیبا و پر اقتدار و مغرور
اما کسی نداشت
و خدا آفریدگار بود
و چگونه می توانست نیافریند
زمین را گسترد و آسمان ها را بر کشید
....................
و قرن ها گذشت و می گذشت
و درختان گوناگون، گل های رنگارنگ و جانوران
"در آغاز هیچ نبود، کلمه بود و آن کلمه خدا بود"
و خدا یکی بود وجز خدا هیچ نبود
و با نبودن چگونه توانستن بود؟
و خدا بود و با او عدم بود
و عدم گوش نداشت
حرف هایی هست برای گفتن که اگر گوشی نبود نمی گوییم
و حرف هایی هست برای نگفتن
حرف هایی که هرگز سر به ابتذال گفتن فرود نمی آورند
و خدا برای نگفتن، حرف های بسیار داشت
درونش از آن ها سرشار بود
و عدم چگونه می توانست مخاطب او باشد؟
و خدا بود و عدم
جز خدا هیچ نبود
در نبودن نتوانستن بود
با نبودن نتوان بودن
و خدا تنها بود
هر کس گمشده ای دارد
و خدا گمشده ای داشت

شریعتی

2006-06-04T06:15:00.000-07:00

حقیقت انسان دیگر، آن نيست که برايت آشکار ميکند،بلکه آن چيزی است که نميتواند آشکار نمايد.پس اگر می خواهی او را بشناسی،به گفته هايش گوش مسپار،بلکه به نا گفته هايش گوش فراده

جبران خلیل جبران

2006-05-28T09:46:00.000-07:00

الهی راز دل را نهفتن دشوار است و گفتن دشوار تر

چگونه خاموش باشم که دل در جوش و خروش است

و چگونه سخن گویم که خرد مدهوش و بیهوش است

الهی چون تو حاضری چه جویم و چون تو ناظری چه گویم

شکر که تو خود به ناگفته و نا نوشته آگاهی

الهی ناتوانم و در راهم و گردنه های سخت در پیش است

و رهزن های بسیار در کمین و بار گران بر دوش

راه بسیار می روم و مسافتی نمی پیمایم

وای من اگر دستم نگیری و رهایی ام ندهی

یا هادی، اهدنا الصراط المستقیم

الهی چرا بگریم که تو را دارم و چرا نگریم که منم

از سجده کردن شرمسارم و از سر از سجده بر داشتن شرمسارتر

الهی چون است که در خود می نگرم به تو نزدیک می شوم و در تو می نگرم از تو دور

در ذات خود متحیرم تا چه رسد در ذات تو

اثر صنع تو ام چگونه به خود نبالم

الهی کامم را به حلاوت تلاوت کلامت شیرین بدار

الهی مرا به غیر خود وامگذار

چه رسوایی از این بیشتر که گدا از گدایان گدایی کند

الهی شکرت که دل بی دردم را به درد آوردی

شکرت که آن فرشته زمینی ات را بر سر راهم قرار دادی

شکرت که از تنهایی و خلوت خود لذت می برم

الهی آن که تو را دوست دارد چگونه با خلقت مهربان نیست
وای بر من اگر دلی از من برنجد

الهی یقینم را زیاد گردان و اضطرابم را به اطمینان مبدل کن

الهی مرا آن ده که آن به

2006-05-24T02:29:00.000-07:00

زین گونه ام که در غم غربت شکیب نیست
گر سر کنم شکایت هجران غریب نیست
جانم بگیر و صحبت جانانه ام ببخش
کز جان شکیب هست و زجانان شکیب نیست

گمگشته دیار محبت کجا رود ؟
نام حبیب هست و نشان حبیب نیست
عاشق منم که یار به حالم نظر نکرد
ای خواجه درد هست ولیکن طبیب نیست

2006-05-22T22:40:00.000-07:00

باور نمی کنم

هرگز باور نمی کنم که سال های سال

همچنان زنده ماندنم به طول انجامد

یک کاری خواهد شد

زیستن مشکل شده است

و لحظات چنان به سختی و سنگینی بر من گام می نهند و دیر می گذرند

که احساس می کنم ، خفه می شوم

احساس می کنم دیگر نمی توانم در خودم بگنجم

در خودم بیارامم

از بودن خویش بزرگ تر شده ام

و این جامه بر من تنگی می کند

این کفش تنگ و بی تابی فرار

عشق آن سفر بزرگ

آه چه می کشم

چه خیال انگیز و جان بخش است

"اینجا نبودن "

2006-05-22T01:27:00.000-07:00

راه در جنگل اوهام، گم است

سینه بگشای چو دشت

اگرت پرتو خورشید حقیقت باید

2006-05-20T22:38:00.000-07:00

سجاده ام كجاست؟
مي خواهم از هميشه اين اضطراب برخيزم
اين دل گرفتگي مداوم شايد
تاثير سايه من است
كه اين سان گستاخ و سنگوار
بين خدا و دلم ايستاده ام
سجاده ام كجاست؟

2006-05-20T06:05:00.000-07:00

پروردگارا ! به من آرامش ده

تا بپذيرم آنچه راکه نمي توانم تغيير دهم

دليري ده

تا تغيير دهم آنچه را که مي توان تغيير دهم

بينش ده

تا تفاوت اين دو را بدانم

مرا فهم ده

تا متوقع نباشم دنيا و مردم آن

مطابق ميل من رفتار کنند

2006-05-15T06:12:00.000-07:00

من این جا بس دلم تنگ است

و هر سازی که می بینم بد آهنگ است

بیا ره توشه برداریم

قدم در راه بی برگشت بگذاریم

ببینیم آسمان هر کجا آیا همین رنگ است؟

بیا ای خسته خاطر دوست

ای مانند من دلکنده و غمگین

من این جا بس دلم تنگ است

بیا ره توشه برداریم

قدم در راه بی فرجام بگذاریم

2006-05-12T06:07:00.000-07:00

چرا باز هم غم؟
چرا باز دلشوره های دمادم؟
پسینگاه جمعه
همان لحظه های هبوط

همان وقت میلاد آدم

قیصر امین پور

2006-05-11T09:24:00.000-07:00

این جا جای من نیست
بر روی این زمین غریبم
این آسمان سقف خانه من نیست
نباید به این جا می آمدم
این جا تبعید گاه من است
چه گناهی مرا به این غربت دور رانده است

2006-05-10T08:26:00.000-07:00

الله
نورالسموات و الارض
مثل نوره کمشکوۃ فیها مصباح
المصباح فی زجاجۃ
الزجاجۃ کانها کوکب دری یوقد من شجرۃ مبارکۃ زیتونۃ

لا شرقیۃ و لا غربیۃ
یکاد زیتها یضیﺀ و لو لم تمسسه نار
نور علی نور
یهدی الله لنوره من یشاﺀ
و یضرب الله الامثال للناس
و الله بکل شیﺀ علیم

سوره نور- آیه 35

2006-05-10T07:59:00.000-07:00

اگر تنها ترین تنهایان باشم

باز خدا هست

او جانشین تمام نداشته های من است

2006-05-08T22:45:00.002-07:00

آدم ها به هم گل مي دهند ، چون معناي حقيقي عشق در گل ها نهفته است . كسي كه بكوشد صاحب گلي شود ، پژمردن زيبايي اش را هم خواهد ديد . اما اگر به همين بسنده كند كه گلي را در دشتي بنگرد ، همواره با او خواهد ماند. چون آن گل با عصر هنگام ، با غروب خورشيد ، با بوي زمين خيس و با ابرهاي افق آميخته است

پائولو کوئيلو

2006-05-05T14:56:00.000-07:00

حرف هایی هست برای نگفتن

و ارزش عمیق هر کس

به اندازه حرف هایی است که برای نگفتن دارد

و کتاب هایی نیز هست برای ننوشتن

و من اکنون رسیده ام به آغاز چنین کتابی

که باید قلم را بکنم و دفتر را پاره کنم

و جلدش را به صاحبش پس دهم

و خود به کلبه بی در و پنجره ای بخزم

و کتابی را اغاز کنم که نباید نوشت