چه خوشست دست از جان شستن و دنیا را سه طلاقه کردن

از همه قید و بند اسارت حیات آزاد شدن

بدون بیم و امید علیه ستمگران جنگیدن

پرچم حق را در صحنه خطر و مرگ بر افراشتن

به همه طاغوت ها نه گفتن

با سرور و غرور به استقبال شهادت رفتن

***

خوش دارم از همه چیز و همه کس ببرم و جز خدا انیسی و همراهی نداشته باشم

خوش دارم که زمین زیر اندازم و آسمان بلند رواندازم باشد و از همه زندگی و تعلقات آن آزاد گردم

خوش دارم که مجهول و گمنام به سوی زجر دیدگان دنیا بروم، در رنج و شکنجه آن ها شرکت کنم، همچون سربازی خاکی در میان انقلابیون آفریقا بجنگم تا به درجه شهادت نایل آیم

خوش دارم که مرا بسوزانند و خاکسترم را بباد بسپارند، تا حتی قبری را از این زمین اشغال نکنم

خوش دارم هیچکس مرا نشناسد، هیچکس از غم ها و درد هایم آگاهی نداشته باشد، هیچکس از راز و نیاز های شبانه ام نفهمد، هیچکس اشک های سوزانم را در نیمه های شب نبیند، هیچکس به من محبت نکند، هیچکس به من توجه ننماید، جز خدا کسی را نداشته باشم،جز خدا با کسی راز و نیاز نکنم، جز خدا انیسی نداشته باشم، جز خدا به کسی پناه نبرم

خوش دارم که در نیمه های شب، در سکوت مرموز آسمان و زمین ، به مناجات برخیزم، با ستارگان نجوا کنم و قلب خود را به اسرار ناگفتنی آسمان بگشایم، آرام آرام به عمق کهکشان ها صعود نمایم، محو عالم بینهایت شوم، از مرز های عالم وجود در گذرم، و در وادی فنا غوطه ور شوم و جز خدا چیزی را احساس نکنم

***

خدایا تو به من پوچی لذات زود گذر را نمودی، ناپایداری روزگار را نشان دادی، لذت مبارزه را چشاندی، ارزش شهادت را آموختی

خدایا تو را شکر میکنم که غم را آفریدی و بندگان مخلص خود را به آتش آن گداختی و مرا از این نعمت بزرگ توانگر کردی

خدایا ترا شکر میکنم که مرا بی نیاز کردی تا از هیچکس و از هیچ چیز انتظاری نداشته باشم

***

دل غم زده و دردمندم آرزوی آزادی می کند، و روح پژمرده ام خواهش پرواز دارد تا از این غربتکده سیاه ردای خود را به وادی عدم بکشاند و از بار هستی برهد و در عالم نیستی فقط با خدای خود به وحدت برسد

ای خدای بزرگ، ترا شکر میکنم که راه شهادت را بر من گشودی، دریچه ای پرافتخار از این دنیای خاکی به سوی آسمان ها باز کردی و لذت بخش ترین امید حیاتم را در اختیارم گذاشتی و به امید استخلاص تحمل همه دردها و غم ها و شکنجه ها را میسر کردی

گوشه ای از راز و نیاز های شهید دکتر مصطفی چمران